|
|
| | | | | | | | |
|
| | | | | | | |
|
|
|
’t Zal wel mooi zijn ! (GPS) (MotorTouring.com) | | Afstand: | 260 km. | | Vertrek: | Lunchgarden aan de Carrefour Zwijnaarde | | Koffiepauze: | Sluis, Drie Wijzen | | Middagmaal: | Wapen Axel | | Koffiepauze: | Ruppelmonde, Scaldiana | | Aankomst: | Zwijnaarde op het dorpsplein aan café Het Gouden Hoofd | | Programma: | Met zo’n 260 km voor de boeg verlaten we tijdig onze startplaats en richten onze steven noordoostwaarts.
Na de typische Vlaamse boerenwegen, die de dorpjes van het Meetjesland met elkaar verbinden, rijden we de grens over, waar de perfect uitgelijnde voortuintjes ons dadelijk tonen dat we in Holland zijn beland.
We genieten van de vlotte stuurwegen over het biljartvlakke asfalt van onze noorderburen, waarvoor hierbij onze dank. Slingerende en eindeloos lijkende landwegen voeren ons langs kabbelende meanders en uitgestrekte waterpartijen met een grote verscheidenheid aan waterwild. Hier en daar herkennen we zowaar de oude vertrouwde én de moderne Hollandse wentelwieken.
Een verkwikkende koffie in het oergezellige Sluis doet wonderen : met verse energie zwiepen we onze benen terug op het zadel en vervolgen onze weg. Dat de zee nooit veraf is merken we aan de alomtegenwoordige dijken. Dat ook de wind hier regelmatig van de partij is bewijzen ons de kromgetrokken bomenrijen die we telkens weer aan de horizon ontwaren. Hier komen de woorden van Brel goed tot hun recht : het vlakke land, de uitgestrekte weiden en landbouwgronden, het gevoel van “ruimte”… het is hier allemaal aanwezig in Zeeuws-Vlaanderen.
In het “Wapen van Axel” gaat het er niet strijdlustig aan toe, zoals de naam zou kunnen doen vermoeden. Nee, dit is de uitgelezen plek om onze opgebruikte energie terug op peil te brengen met een stevige en lekkere maaltijd.
Met de nog af te leggen kilometers voor de boeg nemen we geen siësta, maar kiezen resoluut voor de actie : starten en wegwezen !
We spelen een beetje haasje over met de grenslijn : even hotsen we over lintbebouwde straten in Vlaanderen, dan weer rijden we in het nette Holland, maar uiteindelijk kiezen we toch voor ons eigenste landje en doorkruisen in het Waasland menig dorpje of gehucht waarvan de naam ons dikwijls onbekend lijkt. We rijden in de onmiddellijke nabijheid van de Schelde en sommige landschappen roepen beelden op die we nog kennen uit menig Vlaamse film.
“Tea time” komt eraan : we vleien ons graag neer op de stoelen van het terras van de Scaldiana, waar we, hoog en (hopelijk ook) droog, genieten van het prachtige uitzicht over de Schelde en de voorbijglijdende boten.
Schone liedjes duren niet lang en alweer draaien we gezwind ons stuur richting…. “verder”. Er wachten ons nog een aantal mooie, liefelijke, gezellige maar soms ook venijnige weggetjes langs pittoreske sites. Als we wat verder door de “warme landen” rijden (de streek tussen Gent en Zele wordt in de volksmond zo genoemd !) weten we dat het einde van onze trip nabij is. Hoewel dat “warme” hier niet direct op de temperatuur slaat, hopen we toch dat de zon de ganse dag van de partij is, zodat niet alleen de titel van onze toer over gans de lijn inderdaad “mooi” zal geweest zijn !
We spreken nog een laatste keer af op ons eindpunt voor een verfrissende afsluiter van een hopelijk schitterende mototrip en wensen iedereen een behouden thuiskomst.
| | Het Roadbook is nog niet beschikbaar | | De GPStrack is nog niet beschikbaar | | Het trippy bestand is nog niet beschikbaar |
Terug naar vorige pagina |
|
